ಭಾಗ 6: “ವಿಭಜನೆಯ ಕತ್ತಲೆಯೊಳಗಿನ ರಕ್ಷಕರು — ಸಂಘದ ಮಾನವಸೇವೆ”

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮುನ್ನೋಡು — ವಿಭಜನೆಯ ದಾರುಣ ದಿನಗಳು

1946ರ ಸಮಯ — ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದಡದಲ್ಲಿತ್ತು, ಆದರೆ ದೇಶದ ಹೃದಯ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೇಲುತ್ತಿತ್ತು.

“ಭಾರತ ವಿಭಜನೆ” ಎಂಬ ಅಸಹ್ಯ ನಿರ್ಧಾರ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಡುಗಿಸಿತು. ಹಿಂದೂ–ಮುಸ್ಲಿಂ ಗಲಭೆಗಳು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬ್ರಿಟಿಷರು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು — “ಒಡೆದು ಆಳುವ ನೀತಿ” (Divide and Rule) ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಶತಮಾನಗಳ ನೀತಿಯನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ದೇಶವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಹೋಗುವುದರಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಜಯವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕತ್ತಲೆಯ ಮಧ್ಯೆ ದೀಪ ಹಿಡಿದರು — ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಇತಿಹಾಸ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ.ಅವರು — RSS ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು (Swayamsevaks).

“ದೇಶದ ನೋವಿನ ಮಧ್ಯೆ ಶಾಂತಿಯ ದೀಪ”

ವಿಭಜನೆಯ ಘೋಷಣೆಯಾದ ಕೂಡಲೇ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು (Swayamsevaks) ತಮ್ಮ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸೇವಾ ಶಿಬಿರಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದರು.

ಲಕ್ಷಾಂತರ ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳು ಪಂಜಾಬ್, ದೆಹಲಿ, ಹರಿಯಾಣ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಭಾರತದೊಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಅಳುವು, ತಾಯಂದಿರ ನಿರಾಶೆ, ವೃದ್ಧರ ಕಣ್ಣೀರು — ದೇಶವೇ ನೋವಿನ ನದಿಯಂತಾಗಿತ್ತು.

RSS ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಯಾವುದೇ ಆದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನೂರಾರು ಟ್ರಕ್‌ಗಳನ್ನು ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಔಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಿಸಿ ಶರಣಾರ್ಥಿ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನೇ ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳ ಆಶ್ರಯಗಳಾಗಿ ತೆರೆದರು.

ಒಬ್ಬ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ದಿನಪೂರ್ತಿ ಶವಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಲು ತರಲು ಹೋದ. ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಹೆಸರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ — ಆದರೆ ಇಂತಹವರೇ ನಿಜವಾದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು.

“ಗುರುಜಿಯ ನಿರ್ದೇಶನ — ಸೇವೆಯೇ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ”

ಗುರುಜಿ ಗೋಲ್ವಾಲ್ಕರ್ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಿಗೆ (Swayamsevaks) ಸ್ಪಷ್ಟ ಆದೇಶ ನೀಡಿದರು —

“ಈಗ ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕಾಲವಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಒಂದು ಜೀವ ಉಳಿಸಲಿ, ಅದು ನಮ್ಮ ದೇಶಸೇವೆ.”

ಈ ಮಾತು ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪದಂತೆ ಹೊತ್ತಿತು. ಹತ್ತಾರು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಊಟ ತಯಾರು ಮಾಡಿದರು. ಕೆಲವರು ವೈದ್ಯರ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಗಾಯಗೊಂಡವರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದರು. ಕೆಲವರು ಅಶಾಂತಿಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕವಚಗಳಾಗಿ ನಿಂತರು — ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಮತ ನೋಡಿ ಅಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯತ್ವ ನೋಡಿ.

“ಲಾಹೋರ್‌ನಿಂದ ಲುಧಿಯಾನಾವರೆಗೆ — ಜೀವಪಣದ ಸಾಹಸ”

ಆ ಕಾಲದ ಕೆಲವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವರದಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ —

“ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಗಂಭೀರ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಣಲಾಗಿದೆ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಜೀವವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಡುತ್ತಿದ್ದರು (Volunteers of the Rashtriya Swayamsevak Sangh have been seen rescuing refugees under grave danger, often risking their own lives).”

ಲಾಹೋರ್‌ನಿಂದ ಪಲಾಯನಗೈದ ಒಂದು ಹಿಂದೂ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಗಡಿಯಾಚೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು — 🟧 “ಭಾರತ ಮಾತಾ ಕೀ ಜಯ!”

ಅವರು ಶಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಹೋರಾಡಿದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಧೈರ್ಯವೇ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿತ್ತು.

“ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆ”

RSS ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು (Swayamsevaks) ಕೇವಲ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರೆ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹಬ್ಬಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಹಲವು ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಕೆಲವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.

ಒಬ್ಬ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಹೇಳಿದರು — “ಸಂಘವು ಧರ್ಮವಲ್ಲ, ಅದು ಮಾನವತ್ವದ ಪಾಠ.”

ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ — “ಅವರು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲ, ಅವರು ದೇಶಭಕ್ತರು (They are not politicians, they are patriots).”

“ಜನರ ನಂಬಿಕೆ — ಸಂಘವೇ ಆಶ್ರಯ”

ವಿಭಜನೆಯ ನೋವು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು (Swayamsevaks) ಜನರ ಏಕೈಕ ನಂಬಿಕೆಯಾದರು. ಶರಣಾರ್ಥಿ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರ ಶಿಸ್ತು, ಸಮಯಪಾಲನೆ, ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು.

ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ವೇತನವಿರಲಿಲ್ಲ, ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಇರಲಿಲ್ಲ — ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಶರಣಾರ್ಥಿ ಹೇಳಿದರು —

“ನಾನು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ, ಆದರೆ ಸಂಘ ನನ್ನ ಬದುಕು ಉಳಿಸಿತು.”

ಈ ಮಾತು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರಿಗೆ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದದಂತಿತ್ತು..

“ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ — ಕಣ್ಣೀರಿನ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಭಾತ”

1947ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ 15. ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಯಿತು. 🎉

ಆದರೆ ದೆಹಲಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದ ಕೇಕೆಯ ಜೊತೆ ಕಣ್ಣೀರಿತ್ತು (ವಿಭಜನೆಯ ನೋವಿನ ಕಾರಣ).

RSS ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು (Swayamsevaks) ಲಾಲ್‌ಕಿಲ್ಲಾ ಎದುರು ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜಕ್ಕೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಮೌನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು — “ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಲಕ್ಷಾಂತರ ತ್ಯಾಗಗಳಿಂದ ಬಂದದ್ದು. ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಯೋಣ.”

ಆ ದಿನ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಿತ್ತು, ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣ ಈಗಷ್ಟೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು.

“ಹೊಸ ಹಾದಿ — ಹೊಸ ಉದ್ದೇಶ”

ಗುರುಜಿ (ಎಂ.ಎಸ್. ಗೋಲ್ವಾಲ್ಕರ್) ಹೇಳಿದರು —

“ಈಗ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟ ಹೊಸದಾಗಿದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ದೇಶದೊಳಗಿನ ವಿಭಜನೆಯ ಬೀಜಗಳು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ — ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುವುದು.”

ಇದು RSS ನ ಎರಡನೇ ಹಂತದ ಪ್ರಾರಂಭ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಶಿಸ್ತು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಏಕತೆ — ಈ ಮೂರೂ ಅದರ ನವಯುಗದ ತತ್ವಗಳಾದವು.

ಸಂಘದ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು (Swayamsevaks) ಈಗ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು, ಯುವಕರ ಸಂಘಟನೆ ಮಾಡಲು, ಗ್ರಾಮಾಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮುಂದಾದರು. ಅವರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಂದ “ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾತೃಗಳು” ಆಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡರು.

ಅಂತ್ಯ — ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯ ಕಿಡಿ

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಉಷಸ್ಸು ಹೊಸ ಪ್ರಭಾತವನ್ನು ತಂದಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದವು — ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳು: ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪಗಳು, ವಿಭಜನೆಯ ಗಾಯಗಳು, ಮತ್ತು ಸಂಘದ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಭೀಕರ ನಿಷೇಧ.

ಆದರೂ RSS ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಿಂತಿತ್ತು —

“ನಾವು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ, ಹೋರಾಡುತ್ತೇವೆ, ಬದುಕುತ್ತೇವೆ.”

ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ಓದಿ…

Akbar Birbal All News Astrology Books Culture Film Govt Scheme Health Information Inspiration Job News Mobiles News Pravasa Kathana Social Technology

“ಇಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳು + ಉದ್ಯೋಗ ಸುದ್ದಿ + ಕ್ರೀಡೆ + ಸಿನಿಮಾ – ಮೊದಲು ತಿಳಿಯಿರಿ!”